|
Een geschiedenis door kinderogen
Aan de Fonteinallee, vlakbij Kasteel Doorwerth, lag eeuwenlang een kleine leefgemeenschap: het oude Doorwerth. De geschiedenis van dit dorp spreekt zeer tot de verbeelding. Niet alleen door de schitterende ligging en de bijzondere mensen die er woonden, maar zeker ook doordat het betrokken raakte bij één van de beroemdste veldslagen van de Tweede Wereldoorlog: de Slag om Arnhem. Net als de slag zelf ging het dorp verloren. Na de oorlog ontstond boven op de heuvel een geheel nieuw Doorwerth. Het dorp aan de Fonteinallee werd nimmer herbouwd.
Het oude Doorwerth was van oorsprong een kasteeldorp: de mensen die er woonden, werkten op het kasteel. Later werd het een agrarisch dorp met hier en daar een aristocratisch trekje. Driessen, directeur van chocoladefabriek Driessen, woonde er in een in Zwitserse stijl opgetrokken villa. Onder invloed van de romantiek lieten de kasteelbewoners de omgeving verfraaien met waterpartijen, bruggetjes en kronkelige wegen. De bewoners van het dorp konden zich regelmatig vergapen aan hoog en zelfs koninklijk bezoek. De Slag om Arnhem
Het vroegere Doorwerth was dus een bijzonder dorp. Tegelijkertijd staat het model voor het boerenleven in die tijd. Aan voedsel was over het algemeen geen gebrek. Overige luxe –eenvoudige gebruiksvoorwerpen- kon men zich meestal niet permitteren. Men hielp elkaar waar mogelijk. Uit de verhalen rijst het beeld van een gelukkig dorp; eenvoudig maar vol saamhorigheid.
Het is tegen deze achtergrond dat de Slag om Arnhem het dorp overrompelt. De kleinschalige leefgemeenschap komt in de vuurlinie te liggen en wordt vermalen tussen de raderen van de wereldgeschiedenis.
Een dromerige plek
In deze reeks interview ik vroegere bewoners van het dorp. Toen kinderen, nu bejaard. Aan de hand van hun herinneringen ontstaat een beeld van een dromerige plek, een waar paradijs, dat abrupt ophoudt te bestaan. Omdat het jeugdherinneringen zijn, zien we het dorp door kinderogen. Je zou kunnen zeggen dat het oude Doorwerth daardoor eeuwig jong is gebleven.
|
